باشد - يعنى خمس آن داده باشد - لباس معمول و متعارف خود را از تن بدر مىآورد و آن دو قطعه لباس احرام را مىپوشد . و در هنگام پوشيدن لباس احرام بلكه پس از پوشيدن جامهء احرام نيّت مىكند كه احرام جهت عمره تمتّع حجّة الاسلام مىبندم قربة الى اللّه . و در همين نيّت توجّه دارد اجتناب از آنچه را كه خداوند سبحان براى محرم منع فرموده است . مثلا اين‌طور نيّت مىكند : « احرام جهت عمره تمتّع حجّة الاسلام مىبندم و اجتناب مىكنم از آنچه را كه خداوند عالم براى محرم منع فرموده است قربة الى اللّه تعالى » و اين نيّت را مىتواند بر زبان هم جارى كند كه زبان و دل با هم موافق باشند . و بعد از نيّت احرام بىفاصله - يعنى مقارن با نيّت كه اين تلبيه حكم تكبيرة الإحرام در نماز را دارد - تلبيات اربع را بدين‌صورت مىگويد : لبّيك ، اللّهم لبّيك ، لبّيك لا شريك لك لبّيك ، إنّ الحمد و النّعمة لك و الملك ، لا شريك لك لبّيك . تلبيه شعار محرم است ، و در گفتن آن صوت را بلند كند ، و به صورت مذكور واجب آن آورده مىشود ، و لكن بهتر اين است كه بدين‌صورت بوده باشد : لبّيك ، اللّهم لبّيك لبّيك ، لا شريك لك لبّيك ، إنّ الحمد و النّعمة لك و الملك ، لا شريك لك لبّيك ، ذا المعارج لبّيك لبّيك ، داعيا الى دار السّلام ، لبّيك لبّيك غفّار الذّنوب ، لبّيك لبّيك أهل التّلبية ، لبّيك لبّيك ذا الجلال و الإكرام ، لبّيك لبّيك مرهوبا و مرغوبا إليك ، لبّيك لبّيك تبدئ و المعاد اليك ، لبّيك لبّيك كشّاف الكرب العظام ، لبّيك لبّيك عبدك و ابن عبديك ، لبّيك لبّيك يا كريم لبّيك . سعى كن در تلبيه صادق باشى . و بسيار مستحب است كه تلبيه را بعد از نمازها ، چه واجب و چه مستحب بگويى كه از تعقيبات نمازها باشد ، و نيز در سحرها و وقتى كه از خواب برخاستى ، و در حال ركوب و عروج و نزول و هبوط ، و خلاصه اكثار